On 21 February 1858, Bernadette was stopped as she was leaving Vespers at Saint-Pierre Church. She was taken to the Cénac house, the residence of Commissioner Jacomet, who wished to question her. Faced with the popular fervour Bernadette had sparked at the Grotto, the authorities were keen to bring the matter to a swift conclusion, as the interest it was generating threatened public order and security. Over the course of eight interrogations, and despite threats of imprisonment, Bernadette consistently maintained the same account of her experience. She claimed to have seen a ‘woman dressed entirely in white with a blue sash and a yellow rose on each foot’. The affair then took on a political dimension at a time marked by the Industrial Revolution, scientific progress and the rise of anticlericalism. Ultimately, Bernadette won the battle for public opinion thanks to the support of the devout Empress Eugénie. Napoleon III then sent a telegram to the prefect of Tarbes instructing him ‘not to harass Bernadette any further’; nevertheless, she remained the subject of great public curiosity until her departure for the Saint-Gildard convent in Nevers in 1866.

El 21 de febrero de 1858, detuvieron a Bernadette a la salida de las vísperas de la iglesia de San Pedro. La llevaron a la casa Cénac, residencia del comisario Jacomet, que deseaba interrogarla. Ante el entusiasmo popular que Bernadette despertaba en la Gruta, las autoridades deseaban poner fin rápidamente a este asunto, ya que el interés que suscitaba amenazaba el orden y la seguridad pública. A lo largo de ocho interrogatorios, y a pesar de las amenazas de encarcelamiento, Bernadette mantuvo invariablemente la misma versión de su relato. Afirma haber visto a una «mujer vestida toda de blanco, con un cinturón azul y una rosa amarilla en cada pie». El asunto adquiere entonces una dimensión política en una época marcada por la revolución industrial, el progreso de la ciencia y el auge del anticlericalismo. Finalmente, Bernadette se impone en la batalla de la opinión pública gracias al apoyo de la piadosa emperatriz Eugenia. Napoleón III envía entonces un telegrama al prefecto de Tarbes «para que no moleste más a Bernadette», quien, no obstante, seguirá siendo objeto de una gran curiosidad popular hasta su partida al convento de Saint-Gildard, en Nevers, en 1866.

Il 21 febbraio 1858, Bernadette viene fermata all’uscita dai vespri della chiesa di San Pietro. Viene condotta a casa Cénac, dimora del commissario Jacomet, che intende interrogarla. Di fronte all’entusiasmo popolare suscitato da Bernadette alla Grotta, le autorità desiderano porre rapidamente fine alla vicenda, poiché l’interesse che essa suscita minaccia l’ordine e la sicurezza pubblica. Nel corso di otto interrogatori, e nonostante le minacce di incarcerazione, Bernadette manterrà invariabilmente la stessa versione della sua storia. Afferma di aver visto una «donna vestita tutta di bianco con una cintura blu e una rosa gialla su ciascun piede». La vicenda assume quindi una dimensione politica in un’epoca segnata dalla rivoluzione industriale, dal progresso scientifico e dall’ascesa dell’anticlericalismo. Alla fine, Bernadette vinse la battaglia dell’opinione pubblica grazie al sostegno della devota imperatrice Eugenia. Napoleone III inviò allora un telegramma al prefetto di Tarbes «di non dare più fastidio a Bernadette», che rimase tuttavia oggetto di grande curiosità popolare fino al suo trasferimento al convento di Saint-Gildard a Nevers nel 1866.

Am 21. Februar 1858 wurde Bernadette nach der Vesper in der Kirche Saint-Pierre angehalten. Sie wurde zum Haus Cénac gebracht, dem Wohnsitz des Kommissars Jacomet, der sie befragen wollte. Angesichts der Begeisterung, die Bernadette bei den Menschen an der Grotte auslöste, wollten die Behörden diese Angelegenheit schnell beenden, da das damit verbundene Interesse die öffentliche Ordnung und Sicherheit gefährdete. Im Laufe von acht Verhören und trotz Androhung von Haftstrafen blieb Bernadette stets bei derselben Version ihrer Schilderung. Sie behauptet, eine „ganz in Weiß gekleidete Frau mit einem blauen Gürtel und einer gelben Rose an jedem Fuß“ gesehen zu haben. Die Angelegenheit nimmt daraufhin in einer Zeit, die von der industriellen Revolution, dem wissenschaftlichen Fortschritt und dem Aufkommen des Antiklerikalismus geprägt ist, eine politische Dimension an. Schließlich gewinnt Bernadette dank der Unterstützung der frommen Kaiserin Eugénie den Kampf um die öffentliche Meinung. Napoleon III. telegrafiert daraufhin an den Präfekten von Tarbes, „Bernadette nicht länger zu schikanieren“, doch sie bleibt bis zu ihrem Eintritt ins Kloster Saint-Gildard in Nevers im Jahr 1866 Gegenstand großer öffentlicher Neugier.

Op 21 februari 1858 wordt Bernadette bij het verlaten van de vespers in de Sint-Pieterskerk aangehouden. Ze wordt naar het huis van Cénac gebracht, de woning van commissaris Jacomet, die haar wil ondervragen. Gezien de grote populariteit die Bernadette bij de grot geniet, willen de autoriteiten deze zaak snel afhandelen, omdat de belangstelling die ze wekt de openbare orde en veiligheid in gevaar brengt. Tijdens acht verhoren, en ondanks dreigementen met gevangenisstraf, blijft Bernadette onveranderlijk bij dezelfde versie van haar verhaal. Ze beweert een „vrouw te hebben gezien die geheel in het wit gekleed was, met een blauwe riem en een gele roos op elke voet“. De zaak krijgt vervolgens een politieke dimensie in een tijdperk dat gekenmerkt wordt door de industriële revolutie, de vooruitgang van de wetenschap en de opkomst van het antiklerikalisme. Uiteindelijk wint Bernadette de strijd om de publieke opinie dankzij de steun van de vrome keizerin Eugénie. Napoleon III telegrafeert vervolgens aan de prefect van Tarbes „Bernadette niet langer lastig te vallen”, maar zij blijft niettemin het voorwerp van grote publieke nieuwsgierigheid tot aan haar vertrek naar het klooster Saint-Gildard in Nevers in 1866.

21 lutego 1858 roku Bernadettę zatrzymano po zakończeniu nieszporów w kościele św. Piotra. Zabrano ją do domu Cénac, gdzie mieszkał komisarz Jacomet, który chciał ją przesłuchać. W obliczu powszechnego entuzjazmu, jaki Bernadetta budziła w Grocie, władze pragnęły szybko zakończyć tę sprawę, ponieważ zainteresowanie nią zagrażało porządkowi i bezpieczeństwu publicznemu. W trakcie ośmiu przesłuchań, pomimo groźby uwięzienia, Bernadetta niezmiennie podtrzymywała tę samą wersję swojej relacji. Twierdziła, że widziała „kobietę ubraną całkowicie na biało, z niebieskim pasem i żółtą różą na każdej stopie”. Sprawa nabrała wówczas wymiaru politycznego w epoce naznaczonej rewolucją przemysłową, postępem nauki i nasilającym się antyklerykalizmem. Ostatecznie Bernadetta wygrywa walkę o opinię publiczną dzięki wsparciu pobożnej cesarzowej Eugenie. Napoleon III wysyła wówczas telegram do prefekta Tarbes z poleceniem, by „nie nękał już Bernadetty”, która jednak pozostaje przedmiotem ogromnej ciekawości społecznej aż do momentu jej wyjazdu do klasztoru Saint-Gildard w Nevers w 1866 roku.

Maison Cénac | Office de Tourisme de Lourdes

Le 21 février 1858, Bernadette est interpellée à la sortie des vêpres de l’église Saint-Pierre. Elle est conduite à la maison Cénac, demeure du commissaire Jacomet, qui souhaite l’interroger.

Face à l’engouement populaire suscité par Bernadette à la Grotte, les autorités souhaitent mettre un terme à cette affaire rapidement, car l’intérêt qu’elle suscite menace l’ordre et la sécurité publique.

Au cours de huit interrogatoires, et malgré des menaces d’emprisonnement, Bernadette maintiendra invariablement la même version de son récit. Elle affirme avoir vu une « femme toute de blanc vêtue avec une ceinture bleue et une rose jaune sur chaque pied ».

L’affaire prend alors une dimension politique dans une époque marquée par la révolution industrielle, le progrès de la science et la montée de l’anticléricalisme.

Finalement, Bernadette gagne la bataille de l’opinion grâce au soutien de la pieuse impératrice Eugénie. Napoléon III télégraphie alors au préfet de Tarbes « de ne plus tracasser Bernadette », qui restera néanmoins l’objet d’une grande curiosité populaire jusqu’à son départ au couvent Saint-Gildard à Nevers en 1866.

La Maison Cénac - FALC497KB

English
On 21 February 1858, Bernadette was stopped as she was leaving Vespers at Saint-Pierre Church. She was taken to the Cénac house, the residence of Commissioner Jacomet, who wished to question her.
Faced with the popular fervour Bernadette had sparked at the Grotto, the authorities were keen to bring the matter to a swift conclusion, as the interest it was generating threatened public order and security.
Over the course of eight interrogations, and despite threats of imprisonment, Bernadette consistently maintained the same account of her experience. She claimed to have seen a ‘woman dressed entirely in white with a blue sash and a yellow rose on each foot’.
The affair then took on a political dimension at a time marked by the Industrial Revolution, scientific progress and the rise of anticlericalism.
Ultimately, Bernadette won the battle for public opinion thanks to the support of the devout Empress Eugénie. Napoleon III then sent a telegram to the prefect of Tarbes instructing him ‘not to harass Bernadette any further’; nevertheless, she remained the subject of great public curiosity until her departure for the Saint-Gildard convent in Nevers in 1866.
Español
El 21 de febrero de 1858, detuvieron a Bernadette a la salida de las vísperas de la iglesia de San Pedro. La llevaron a la casa Cénac, residencia del comisario Jacomet, que deseaba interrogarla.
Ante el entusiasmo popular que Bernadette despertaba en la Gruta, las autoridades deseaban poner fin rápidamente a este asunto, ya que el interés que suscitaba amenazaba el orden y la seguridad pública.
A lo largo de ocho interrogatorios, y a pesar de las amenazas de encarcelamiento, Bernadette mantuvo invariablemente la misma versión de su relato. Afirma haber visto a una «mujer vestida toda de blanco, con un cinturón azul y una rosa amarilla en cada pie».
El asunto adquiere entonces una dimensión política en una época marcada por la revolución industrial, el progreso de la ciencia y el auge del anticlericalismo.
Finalmente, Bernadette se impone en la batalla de la opinión pública gracias al apoyo de la piadosa emperatriz Eugenia. Napoleón III envía entonces un telegrama al prefecto de Tarbes «para que no moleste más a Bernadette», quien, no obstante, seguirá siendo objeto de una gran curiosidad popular hasta su partida al convento de Saint-Gildard, en Nevers, en 1866.
Italiano
Il 21 febbraio 1858, Bernadette viene fermata all’uscita dai vespri della chiesa di San Pietro. Viene condotta a casa Cénac, dimora del commissario Jacomet, che intende interrogarla.
Di fronte all’entusiasmo popolare suscitato da Bernadette alla Grotta, le autorità desiderano porre rapidamente fine alla vicenda, poiché l’interesse che essa suscita minaccia l’ordine e la sicurezza pubblica.
Nel corso di otto interrogatori, e nonostante le minacce di incarcerazione, Bernadette manterrà invariabilmente la stessa versione della sua storia. Afferma di aver visto una «donna vestita tutta di bianco con una cintura blu e una rosa gialla su ciascun piede».
La vicenda assume quindi una dimensione politica in un’epoca segnata dalla rivoluzione industriale, dal progresso scientifico e dall’ascesa dell’anticlericalismo.
Alla fine, Bernadette vinse la battaglia dell’opinione pubblica grazie al sostegno della devota imperatrice Eugenia. Napoleone III inviò allora un telegramma al prefetto di Tarbes «di non dare più fastidio a Bernadette», che rimase tuttavia oggetto di grande curiosità popolare fino al suo trasferimento al convento di Saint-Gildard a Nevers nel 1866.
Deutsch
Am 21. Februar 1858 wurde Bernadette nach der Vesper in der Kirche Saint-Pierre angehalten. Sie wurde zum Haus Cénac gebracht, dem Wohnsitz des Kommissars Jacomet, der sie befragen wollte.
Angesichts der Begeisterung, die Bernadette bei den Menschen an der Grotte auslöste, wollten die Behörden diese Angelegenheit schnell beenden, da das damit verbundene Interesse die öffentliche Ordnung und Sicherheit gefährdete.
Im Laufe von acht Verhören und trotz Androhung von Haftstrafen blieb Bernadette stets bei derselben Version ihrer Schilderung. Sie behauptet, eine „ganz in Weiß gekleidete Frau mit einem blauen Gürtel und einer gelben Rose an jedem Fuß“ gesehen zu haben.
Die Angelegenheit nimmt daraufhin in einer Zeit, die von der industriellen Revolution, dem wissenschaftlichen Fortschritt und dem Aufkommen des Antiklerikalismus geprägt ist, eine politische Dimension an.
Schließlich gewinnt Bernadette dank der Unterstützung der frommen Kaiserin Eugénie den Kampf um die öffentliche Meinung. Napoleon III. telegrafiert daraufhin an den Präfekten von Tarbes, „Bernadette nicht länger zu schikanieren“, doch sie bleibt bis zu ihrem Eintritt ins Kloster Saint-Gildard in Nevers im Jahr 1866 Gegenstand großer öffentlicher Neugier.
Nederlands
Op 21 februari 1858 wordt Bernadette bij het verlaten van de vespers in de Sint-Pieterskerk aangehouden. Ze wordt naar het huis van Cénac gebracht, de woning van commissaris Jacomet, die haar wil ondervragen.
Gezien de grote populariteit die Bernadette bij de grot geniet, willen de autoriteiten deze zaak snel afhandelen, omdat de belangstelling die ze wekt de openbare orde en veiligheid in gevaar brengt.
Tijdens acht verhoren, en ondanks dreigementen met gevangenisstraf, blijft Bernadette onveranderlijk bij dezelfde versie van haar verhaal. Ze beweert een „vrouw te hebben gezien die geheel in het wit gekleed was, met een blauwe riem en een gele roos op elke voet“.
De zaak krijgt vervolgens een politieke dimensie in een tijdperk dat gekenmerkt wordt door de industriële revolutie, de vooruitgang van de wetenschap en de opkomst van het antiklerikalisme.
Uiteindelijk wint Bernadette de strijd om de publieke opinie dankzij de steun van de vrome keizerin Eugénie. Napoleon III telegrafeert vervolgens aan de prefect van Tarbes „Bernadette niet langer lastig te vallen”, maar zij blijft niettemin het voorwerp van grote publieke nieuwsgierigheid tot aan haar vertrek naar het klooster Saint-Gildard in Nevers in 1866.
Polski
21 lutego 1858 roku Bernadettę zatrzymano po zakończeniu nieszporów w kościele św. Piotra. Zabrano ją do domu Cénac, gdzie mieszkał komisarz Jacomet, który chciał ją przesłuchać.
W obliczu powszechnego entuzjazmu, jaki Bernadetta budziła w Grocie, władze pragnęły szybko zakończyć tę sprawę, ponieważ zainteresowanie nią zagrażało porządkowi i bezpieczeństwu publicznemu.
W trakcie ośmiu przesłuchań, pomimo groźby uwięzienia, Bernadetta niezmiennie podtrzymywała tę samą wersję swojej relacji. Twierdziła, że widziała „kobietę ubraną całkowicie na biało, z niebieskim pasem i żółtą różą na każdej stopie”.
Sprawa nabrała wówczas wymiaru politycznego w epoce naznaczonej rewolucją przemysłową, postępem nauki i nasilającym się antyklerykalizmem.
Ostatecznie Bernadetta wygrywa walkę o opinię publiczną dzięki wsparciu pobożnej cesarzowej Eugenie. Napoleon III wysyła wówczas telegram do prefekta Tarbes z poleceniem, by „nie nękał już Bernadetty”, która jednak pozostaje przedmiotem ogromnej ciekawości społecznej aż do momentu jej wyjazdu do klasztoru Saint-Gildard w Nevers w 1866 roku.